Report: Draaimolen Festival 2026

Een weersverwachting van een hoop regen, een line-up waarvan je de meeste namen (nog) niet kent en een omgeving waar je niet bepaalt vaak komt. Draaimolen Festival, het Tilburgse elektronische muziekfestival staat lokaal al bekend als een bijzondere ervaring. Het festival focust zich op een grote variatie in muziek gepaard met kunstexpo’s.

De bossen in

Draaimolen is gevestigd in een groot bebost terrein in Tilburg. Prima bereikbaar met de fiets kom je aan bij een hoop fietsrekken en een massa aan mensen. Eenmaal lopende split de rij zich al snel op. De weekendtickets hebben een rij en mensen met een dag ticket worden gevraagd langs de rij te passeren en naar aangewezen checkpoint te gaan. Ideaal als je net aankomt en bang bent om iets te missen want de rij bij het dag tickets checkpoint was misschien een minuutje. Nadat je je ticket laat scannen en door de beveiliging heen bent is een recyclemunt niet het enige dat je krijgt. Zoals ik zei vindt Draaimolen plaats op een bosterrein en ook daar is het festival goed op voorbereid. Er worden namelijk gratis poncho’s en draagbare asbakjes uitgedeeld. De asbakjes zijn milieu afbreekbaar en moeten ervoor zorgen dat de sigaretresten niet overal op het bosterrein belanden. Eerlijk, een draagbare opvouwbare asbak, je moet er maar aan denken maar het werkt wel. De poncho was ook een mooie toevoeging want het weer op de vrijdag voorspelde niet veel goeds. Zo’n weersverwachting heeft toch effect want overal waar je kijkt worden de poncho’s gebruikt. Draaimolen is niet onder water gelopen want ondanks een minuscuul buitje hier of daar, is de zon mooi doorgebroken en was het prachtig weer.

Mijn eerste keer draaimolen had ik verwacht dat vooral de jongere generatie aanwezig zou zijn en hoewel ze er zeker wel waren heeft het publiek ongeveer net zo veel variatie als de line-up zelf. Jong en oud van lokaal tot internationaal, de sfeer zat er goed in. Wat me vooral opviel was dat op de meeste evenementen het publiek veel bezig is met vastleggen, of het nou voor social media is of voor de herinnering je ontkomt niet aan de telefoons. Dit was dus absoluut niet het geval op Draaimolen. Het publiek was veel te druk om bezig te zijn met hun telefoons want met alle verschillende acts en stages was het dansen voor je leven.

Kunstzinnige stages

Een festival dat zich kenmerkt om zijn kunst en variatie kan niks anders dan proberen iets bijzonders neer te zetten en dat lukt draaimolen. Een festivalervaring is meer dan muziek, die begint al bij de omgeving. De stages die elk jaar veranderen zijn op bijzondere manieren gebouwd en samengesteld. Neem bijvoorbeeld de “moon” stage, waar vorig jaar een constructie was gebouwd die volledig 360 graden draaide rondom de stage. Dit jaar hebben ze de stage omgebouwd door een compleet nieuwe constructie te maken met geperforeerd staal. Een grote stalen arm met schijnwerper draait rondjes bij de stage. De constructie is gemaakt om de maancyclus weer te geven en tegelijkertijd een bijna hallucinante ervaring te geven aan de dansende menigte.

Behalve de “moon” stage heb je ook de “strobe” en de “aura” stage. Elke stage is uniek en de stage de “tunnel” is ook een mooi staaltje planning van het festival. Het festivalterrein is zo opgebouwd dat het voelt alsof je door een kronkelende cirkel loopt, totdat je bij de tunnel aankomt. Deze stage is namelijk een doodlopend pad met erboven een lange slinger aan lichten. Lichten die onderdeel van de show zijn en speakers die het pad bedekken. Alsof je bij het podium van een concert staat en de enige weg naar voren is. Het is een mooie manier van sfeer creëren en dat is ook terug te zien in de optredens die gegeven worden.

Ten slotte wil ik het nog even hebben over ‘The Pit”, als je het aan mij vraagt de absolute crème de la crème van de stages, maar dat kan ook een lichte tint van partijdigheid zijn vanwege de monsterlijke acts die daar hebben opgetreden maar daar later meer over.
De pit doet zijn eer naam aan, want de stage begint met een trap naar beneden die de hele zijkant bedekt. Nadat je de trap afgaat en aanzienlijk lager bent dan dat je eerst was kom je in een soort arena achtige omgeving. Rechts is de bar, voor je de kleine stage maar aan sfeer en impressie geen gebrek. Misschien komt het omdat de pit vanwege zijn diepte voelt als een soort muzikale zandbak maar de sfeer en het level van losgaan op de muziek gaf je weinig reden om überhaupt nog weg te gaan naar een andere stage. Dat een stage je zo’n gevoel kan geven is knap, zeker voor een festival waar diversiteit en variatie zo centraal staan.

Experimentele Reis

Draaimolen heeft dit jaar een line-up waar ik eerlijk gezegd net zoals vele andere festivalgangers weinig herkenning voelde bij het zien van de timetable. Waar ik me waande naar een festival te gaan waar alles experimenteler was dan ik zelf comfortabel bij zou zijn had ik het niet meer fout kunnen hebben. Hoewel grote namen vaak een reden van enthousiasme zijn voor een festival is draaimolen 2026 het bewijs dat het allesbehalve een vereiste is. Het maakt niet uit hoe je heet, het gaat om de muziek en dat was te merken. Van Drum and Bass, Mc’s Deephouse tot mediterraanse klanken, draaimolen was klaar om je mee te nemen op een audiovisuele reis, het enige wat je hoeft te doen is in te stappen.

De muziek van draaimolen is te breed en uitgebreid om elke act te benoemen, daarom zal ik het houden bij een aantal uitblinkers die laten zien waarom draaimolen een speciaal festival kan zijn. De dag begint met “The Necks” een Australisch trio dat al 40 jaar muziek maakt. Het trio staat bekend om hun unieke speelstijl waar ze live met hun instrumenten een mix creëren van Avant Garde, Jazz ambient en minimalisme. Dat klinkt misschien als een lastige uitleg maar dat is het ook, The Necks is een band die je niet luistert maar ervaart. Het was dan ook een unicum om de groep muzikanten 2 achtereenvolgende sets van in totaal 3 uur te horen spelen waar ze met hun verschillende klanken een soort improvisatiespel creëren. De band is misschien niet voor iedereen maar met hun positie in de muziekwereld is het alsof ze een gesprek hebben in een taal waar je geen woord van verstaat. Onorthodox en one of a kind.

De volgende memorabele act op de planning is de Egyptische Canadese zangeres Nadah El Shazly begeleid door dj 3Phaz. Nadah El Shazly combineert Egyptische traditionele muziek met experimentele elektronische muziek. Een combinatie waar ik me niet op had voorbereid. De stemklanken van de zangeres slaan je achterover en hoewel je er misschien weinig van verstaat raken de Egyptische klanken je tot op de ziel. De combinatie van de Egyptische taal en de elektronische muziek voelt als een slangenbezweerder en het publiek is de cobra. Het is nog aardig vroeg op de dag dus de ‘pitt’ staat nog niet vol, maar delen van het publiek wurmt zich naar voren in de menigte om zo dichtbij mogelijk te kijken naar de zangeres. Sommige fans zijn zo bezeten dat ze hun hand uitsteken in de hoop op een aanraking van Nadah, een set om geobsedeerd op te raken.

In een dag vol bijzondere momenten met muziek vanuit alle hoeken staat draaimolen erom bekend dat ze de meest bijzondere muziekcombinaties creëren. Zo is een b2b vaak een mix van genres die samenkomen, zo ook met DJ Rum en Riko Dan. DJ Rum staat bekend om zijn Bass en experimentele elektronische muziek, terwijl Riko Dan een serieuze naam is in de Grime en Jungle.

Absolute Parel

Op een festival waar zo ongelofelijk veel klanken samenkomen moet ik als de topper van de vrijdag toch gaan voor een artiest die geen b2b heeft gedaan. Geloof het of niet maar het is weer “de pit” geweest waar voor mij de beste act van de dag is gekomen. De set van de Braziliaanse elektrische Funkgroep Weird Baile was de definitie van het woord parel.

De groep combineert traditionele Braziliaanse Funk met harde Bass en baanbrekende geluiden. Ondanks dat het collectief nog hun debuutalbum moet uitbrengen hebben ze twee uur lang het publiek helemaal kapot gespeeld. Twee uur lang werd je gezogen in een feest van muziek en ritme waar er bijna geen telefoon meer te vinden was. Die twee uur zijn voorbijgevlogen want Weird Baile heeft er echt een gigantisch feest van gemaakt. De vrolijke Braziliaanse funk met harde Bass, gecombineerd met het aanstekelijke plezier dat de groep zelf heeft tijdens het optreden is de succesformule voor elk festival. Er is niks fijners dan je op een festival niet bezig hoeven te houden met de tijd, de mensen om je heen en gewoon echt te genieten van het moment. Tijdens de sessie van Weird Baile zag je dat alleen maar, van Braziliaanse dansen, mensen die met hun ogen dicht stonden te genieten tot mensen die groepjes vormden om te dansen. Een ding was duidelijk het publiek heeft goed van de sfeer kunnen genieten en met zulke energie en positiviteit is het een naam die je echt ooit nog een keer moet zien.

Benieuwd naar een sfeerimpressie van draaimolen 2026? Klik hier voor een korte sfeerimpressie.