Report: By the Creek 2026 Zaterdag

In het weekend van 4 en 5 juli stond er weer een absolute favoriet op de planning: By the Creek. Namens Festival Fans trok ik richting Recreatiegebied Middelwaard, waar duizenden ravers zich verzamelden. Eén ding weet ik nu zeker: als een festival zijn tienjarig bestaan zó viert, dan weet je dat het goed zit.

Een locatie die je nooit meer zult vergeten

Drie jaar geleden bezocht ik By the Creek voor het eerst en sindsdien staat het festival met gemak in mijn persoonlijke festival-toplijst. Niet alleen vanwege de line-up, maar vooral vanwege die iconische locatie. Een festival onder de A2 klinkt misschien alsof je op een illegale rave bent beland, maar niets is minder waar. Alles is strak georganiseerd en juist die betonnen brug maakt de sfeer uniek.

Wat By the Creek voor velen ook zo prettig maakt, is de indeling van het terrein. Het festival voelt groot genoeg om lekker rond te struinen, maar nergens ben je lang onderweg. Of je nu naar de andere stage wilt, even langs de lockers moet of iets te eten wilt halen: alles ligt op loopafstand. Daardoor ben je veel minder tijd kwijt aan heen en weer lopen en juist meer tijd aan waar je voor komt: dansen.

Twee stages, twee compleet verschillende vibes

Voor de jubileumeditie ging By the Creek terug naar de basis met slechts twee stages: The Bridge en The Beach. Geen overvolle timetable of keuzestress, maar één duidelijke belofte: all killer, no filler. En daar is geen woord van gelogen. Onder het viaduct veranderde The Bridge in een gigantische rave. Twee megaschermen vol felle visuals, dikke rookwolken en een indrukwekkende lichtshow zorgden overdag al voor een spectaculair decor. Maar zodra de zon onderging, kwam de stage pas écht tot leven. Lasers schoten onder de donkere brug door, de lichten flitsten op de maat van de beats en de energie van het publiek ging moeiteloos door het dak.

Aan de andere kant van het terrein wachtte een totaal andere sfeer. The Beach zorgde voor puur zomers genot: een indrukwekkend stageblok met lichtinstallaties, omringd door water, natuur én een prachtige zonsondergang als achtergrond. Terwijl de beats over het strand galmden, leek het even alsof je op een tropisch festival aan de andere kant van de wereld stond.

Tekst gaat verder onder de foto.

Bass, beton en héél veel energie

Als je mij op By the Creek was tegengekomen, dan was de kans héél groot dat je me bij The Bridge had gevonden. Zoals je misschien al verwacht, ging het onder de brug het hardst los (en op zondag schijnt het nóg gekker te zijn geweest). Toen ik het festivalterrein opliep, stond Lisa Korver achter de draaitafels. Wat me meteen opviel? Er was totaal geen sprake van een opwarmrondje. Het festival was nog maar nét begonnen, maar het publiek stond nu al met de heupen te schudden, handen in de lucht en voeten van de vloer. Geen ”even inkomen”, maar vanaf minuut één vol gas. De sfeer zat er direct goed in. Dat hoge energieniveau werd moeiteloos doorgetrokken door Ueberrest. Ik kende de dj eerlijk gezegd nog niet, maar daar kwam snel verandering in. De set zat bomvol energie en hield het publiek moeiteloos in beweging. Daarna was het de beurt aan Diffrent, die me keer op keer weet te verrassen met zijn trackselectie. De goede bass die tegen het beton van de brug weerkaatst, terwijl honderden festivalgangers tegelijk losgaan… dát is voor mij echt het By the Creek-gevoel.

Opladen aan het strand

Tot mijn eigen teleurstelling heb ik de volledige B2B-set van DJ Boring en Lammer gemist. Het was simpelweg tijd om ook de rest van het terrein te ontdekken, even aan het water te zitten en nog wat laatste zonnestralen mee te pakken. Maar hé, dat hoort óók bij een festivaldag! En dat bleek allesbehalve een straf, want vanaf The Beach klonken de zomerse houseklanken van Luuk van Dijk B2B Benny Rodrigues. Vanaf een afstandje keek ik uit over het strand, waar overal mensen stonden te dansen, met een drankje in de hand en de handen af en toe vrolijk de lucht in. De sfeer was hier een stuk relaxter dan onder de brug: alsof je heel even op een beachfestival in het buitenland was beland. Afgelopen weekend was het iets bewolkter, maar tijdens de hittegolf was dit zonder twijfel dé plek geweest waar iedereen in zwembroek of bikini verkoeling kwam zoeken.

Ook op culinair gebied zat je bij By the Creek helemaal goed. Verspreid over het terrein stonden verschillende foodtrucks met voor ieder wat wils. Niemand hoefde dus met een knorrende maag terug de dansvloer op.

Een afsluiter die je niet snel vergeet

Maar lang stilzitten? Dat hield natuurlijk geen stand. Toen het tijd was om weer volledig los te gaan, zorgde Ben Hemsley voor een warm welkom terug bij The Bridge. Ondertussen zakte de zon langzaam weg achter de brug. Iedereen wilde nog één keer alles uit de avond halen. En toen kwam afsluiter DJ Gigola. Lasers schoten door de rook, de beats werden steeds harder en het publiek gaf letterlijk alles wat het nog in zich had. De energie was ongekend! En als je een festival afsluit met een stevige techno-remix van Party Rock Anthem van LMFAO, dan weet je eigenlijk genoeg. Deze jubileumeditie van By the Creek was er eentje om niet snel te vergeten.

Tien jaar By the Creek voelt als een nieuw begin

Het jubileum voelde niet als een terugblik, maar juist als een frisse start. Met slechts twee zorgvuldig gekozen stages lag de focus volledig op de muziek, de sfeer en de community. Geen overdaad aan onnodige poespas, maar precies waar By the Creek al tien jaar goed in is. En dat werkt. Wat ons betreft mag editie nummer elf nu alvast in de agenda! Het mooie is dat je dit al in de agenda kán zetten: in 2027 bindt By the Creek op zaterdag 3 en zondag 4 juli plaats, de loyalty sale start komende week!

Foto’s: By the Creek