Report: Daycare Festival 2026

Het is zaterdag 8 augustus en de dag begint goed, want ik opende mijn weerapp en zag dat de weergoden ons die dag gingen blessen met een zomerse weersverwachting van 28 graden. Bovendien was het ook nog eens een thuiswedstrijd, dus ik kon heerlijk op de fiets richting het centrum van Tilburg. Maar voordat ik naar het festivalterrein ging, verzamelden we eerst bij een vriend in Tilburg die zijn verjaardag vierde. Hier stond een DJ-set om alvast in de sfeer te komen en vervolgens vertrokken we met z’n 25’en richting Daycare Festival.

In de rij stonden we al volop in de zon, dus smeerden we ons nog snel even in met zonnebrand. Nadat iedereen zijn kluisje had gefixt (hadden wij gelukkig al thuis online gedaan) en munten had gehaald, verzamelden we bovenaan bij Area 2. Dit was leuk gedaan: je kon boven de stage staan, helemaal rondom. Gaaf om zo op de stage te kijken en bovendien handig om daar te verzamelen.

Nadat iedereen zijn eerste drankje had gescoord en de groepsfoto was verzilverd, gingen we het terrein wat verkennen. We liepen richting Area 1, waar Ned Bennett wat lekkere tunes aan het pompen was. Hier zagen we dat er ook mensen achter en naast de DJ stonden en dat leek ons ook wel een lekkere plek om met de groep te staan. Uiteindelijk settelden we ons vlak naast de DJ. We kregen hier een heerlijk Boiler Room gevoel bij, erg leuk gedaan.

Nadat we nog een deel van de set van WOLTERS hadden meegepakt, ging ik met een deel van de groep terug naar Area 2. Hier hadden we wat meer ruimte op de dansvloer en dreunde de bas ongekend hard bij Bibi Seck. Ze draaide echt lekkere houseplaten: wat classics, maar ook recente bangers. Dean Turnley pakte daarna lekker door en gooide er ook wat meer trance-synths in. We besloten daarom met de opgesplitste groep hier nog lekker te blijven hangen.

In eerste instantie was ik even bang dat het erg druk op de wc’s zou zijn, omdat het leek alsof er maar één wc-gebied was. Gelukkig bleken er nog minimaal twee andere te zijn, dus hoefde je gelukkig nooit te wachten. Volgens mij gold dat zelfs voor de vrouwen, wat vaak niet het geval is.

Hierna besloten we de groep weer wat te herenigen en was het onderhand ook wel tijd om eens iets te gaan eten. We verzamelden met een groot deel van de groep bij de food area, waar de friet verrassend goed smaakte. De aardappelen werden hier namelijk live geperst tot verse friet, dus dat verklaarde een hoop. Uiteraard vulden we ook even de vitamines aan met een verse bananen smoothie en gingen we door naar Area 1, waar Club Angel aan het draaien was.

Wederom besloten we naast de DJ te gaan staan. Het was erg mooi om te zien hoe de handen flink de lucht in gingen. Club Angel draaide naar mijn mening echt de muziek waar ik aan denk als ik aan Daycare denk: hardhouse-bangers met trance-invloeden. En je zag dat het publiek hier ook lekker op ging!

Tekst gaat verder onder afbeelding.

Toen Sam Alfred en Tjade gingen draaien, vonden we het leuk om iets meer in het publiek te gaan staan. Maar omdat we inmiddels toch al de 30 waren gepasseerd, vonden we het wel prettig om aan de zijkant op het verhoogde podium te gaan staan. Nogmaals: dit was erg goed geregeld, zodat je wat meer uit de drukte kon gaan staan als je daar behoefte aan had.

De schemer was inmiddels gevallen en dat maakte de sfeer tijdens de set nog extra bijzonder. De mannen draaiden op het niveau dat je van ze kon verwachten: een lekker tempo met vrolijke, maar ook spacende synths. De set zou tot 00.00 uur duren, maar in de wandelgangen ging al rond dat het feestje op de Mainstage nog een uurtje door zou gaan. Het was inmiddels 23.30 uur en ik had eigenlijk om 23.00 uur al afgesproken met de oppas. Dus helaas moest ik met gierende banden naar huis en moest ik het laatste anderhalf uur missen. Maar ik hoorde van degenen die nog wel konden blijven dat het vuistje zeker de lucht in ging.

Toen ik richting de uitgang van het festivalterrein liep, besefte ik me dat ik niet eens de tijd had gehad om naar Area 3 te gaan. Dat was natuurlijk een goed teken, maar hoe het er daar aan toe ging, moet ik jullie verschuldigd blijven. Al met al had ik een erg mooi feestje gehad. De Tilburgse knusheid en het intieme sfeertje waren goed verwerkt in het design van de stages. Je kon losgaan tussen de menigte of juist wat meer het overzicht bewaren op de omringende podia.

De kwaliteit van het geluid was goed, al was ik wel blij dat ik mijn oordopjes bij me had, want ze hadden niet bespaard op de subwoofers bij Area 2. Hier vond je wat meer house-invloeden, Area 1 bood wat meer hardhouse met trance-elementen en, van horen zeggen, vond je op Area 3 wat stevigere house met garage/UKG-invloeden. Kortom: voor ieder wat wils op een relatief knus festivalterrein. Verder waren er ook geen lange rijen bij de toiletten of de bar en was het eten goed. Kortom, met een moe maar voldaan gevoel eindigde ik de dag in Café Het Mandje. Volgend jaar komen we zeker terug!

Geschreven door: Yorick Smits
Foto’s: Ian Moerings & Nick in ’t Veld