Report: Dance4Liberation 2024

Report: Dance4Liberation 2024

In 1945 werd Nederland bevrijd van de oorlog. Nu, 79 jaar later, vieren we dat nog steeds op 5 mei met Bevrijdingsdag. Afgelopen weekend was het weer zover! Met meer dan 200 optredens in 14 steden door heel het land vierden wij massaal de dag van de vrijheid. Ook in Zwolle werd er groots gefeest op festival Dance4Liberation.

Duwen, drukte en drama

Vergeleken met vorig jaar, waarin menig mens rondliep in een poncho door de kletsnatte en vieze regenbuien, konden bezoekers dit jaar van geluk spreken. De zon stond de hele dag fel te schijnen en er was geen sprake van ook maar één druppel water. Met weinig wolken aan de lucht kon de reis naar het noorden beginnen.

Wie begin van de middag aankwam op station Zwolle had geluk. De rij naar de pendelbus was niet lang en je zat binnen een aantal minuten in de bus op weg naar het festivalterrein. Ook heeft de organisatie dit jaar weer flink zijn best gedaan om de bezoekers zo overzichtelijk en eerlijk mogelijk een plek in de bus te geven. Over het plein waar de pendelbussen zouden vertrekken, stonden hekken en konden bezoekers netjes rijen maken richting de opstapplaats. De bewakers lieten steeds een enkele groep verder, zodat het niet gestoei en geduw zou worden. Echter verliep dit na twee uur toch anders. De menigte nam een steeds groter deel van het plein in beslag. De wachtrij werd langer en ook de brandende zon zorgde voor irritaties. Het was benauwd en het duurde lang voordat je stapje voor stapje door kon lopen. Hoe dichterbij je bij de bus kwam, hoe krapper het werd. Dit zorgde er uiteindelijk voor dat groepen vrienden gesplitst werden en mensen elkaar kwijtraakten. Zodra er een bus kwam aanrijden, begonnen mensen te duwen. ‘Ik voel me net een sardientje in blik,’ schreeuwde een jongen in de rij, die gelukkig een paar bezoekers kon laten lachen met zijn opmerking. Door de menigte wurmde zich een paniekerig meisje naar voren, op zoek naar een hap adem. Ze werd doorgelaten door de bewaker en zakte daarna huilend naar de grond omdat de drukte haar te veel werd. Ze was niet de enige. In combinatie met een hete zon en zwetende mensen, werd het voor vele een vervelende situatie. Ook kwam er maar één bus tegelijk aanrijden, waardoor er maar een beperkt aantal mensen weg konden. Het was jammer dat de organisatie op dit tijdstip geen extra bussen hadden ingezet, want dat had ervoor kunnen zorgen dat er minder mensen lang moesten wachten. De gemiddelde wachttijd in de middag was ongeveer een uur. Tot op frustratie van de meeste jongens, moesten zij in alle treurigheid hun heldin Roxy Dekker missen. De zangeres begon om half vier en die tijd was inmiddels al verstreken. 

Hoe de sfeer in het ‘blik sardientjes’ voornamelijk bestond uit frustratie en benauwdheid, was dat in de bus precies het tegenovergestelde. De buschauffeur had heerlijk de airco met windkracht tien aangezet en draaide harde muziek om de bezoekers in de stemming te laten komen. De sfeer zat erin en bij iedereen was de irritatie van de lange rij alweer verdwenen. Na een reis van een kwartier, parkeerde de bus langs een veldje en daar kon de laatste wandeling naar het terrein beginnen. Een wandeling van ongeveer tien minuten door het natuurgebied rondom de Wijthmenerplas.

Voor ieder wat wils

Het festivalterrein lag aan het water en bezoekers hadden zelfs de mogelijkheid om te genieten van de kleine zandstrandjes. Dance4Liberation bestond uit drie grote stages met een gevarieerd aanbod aan muziekgenres. Op de mainstage traden voornamelijk Nederlandse artiesten op, waaronder de Bankzitters en Bizzey. Het podium lag aan het water. Bij de techno stage kwamen artiesten zoals DIØN en Ketting en bij de hardstyle stage draaiden artiesten zoals Rebellion en Warface. Over het hele festivalterrein waren meerdere eettentjes verspreid. Bij Dance4liberation hadden ze écht aan alles gedacht. Zo kon je aardbeien gewikkeld in chocola halen bij de smoothie kraam en (geloof het of niet) als je zin had in McDonalds, kon je zelfs terecht bij een speciaal kraampje hiervoor. Hoewel je veertien euro betaalde voor twee puntjes pizza was het eten verder erg smakelijk. Echter was het water minder goed geregeld. “Ik vond het erg slecht dat je op een zonnige dag nergens je flesje water kon vullen”, vertelde Sem, die vanuit Utrecht speciaal naar het festival was gekomen. “Ook waren munten heel duur en kreeg je geen dop bij je fles.” De flesjes waren maar 33cl dus na zes slokken kon je meteen weer een nieuwe kopen. Er waren gelukkig wél genoeg baren aanwezig. De kleinere waren erg druk en daar stonden lange rijen, maar bij de grote bar schoot het personeel je meteen te hulp. 

Het festival was voor alle leeftijden toegankelijk en bestond uit publiek van zowel jong als oud. In deze menigte waren diverse mensen te vinden. Terwijl sommige ouderen rustig genoten van de warme zonnestralen en het levendige publiek, waren er ook jonge gezinnen die zich vol overgaven aan de hardstyle muziek, omringd door kinderen die aan het hakken waren.  Verderop koesterde een vrouw zich in de wereld van haar boek, terwijl slechts een paar meter verder een groepje enthousiaste twaalfjarige meiden opgewonden het festivalterrein betrad, waarschijnlijk hun eerste échte festivalervaring. Ondanks alle verschillende mensen bestond het publiek grotendeels uit 18 tot 35 jaar. 

Facebook Dance4Liberation

Dansend de avond in

In de middag scheen de zon heerlijk over de bomen heen op het publiek en er was genoeg ruimte om lekker los te gaan tijdens de optredens. D-block en S-te-fan hadden samen een geweldige set neergezet, die ervoor zorgde dat iedereen met energie loskwam. Op de mainstage zorgde Frenna ervoor dat het publiek los ging en mee schreeuwde op oude en bekende nummers. Het publiek was gigantisch en het stond helemaal vol. Naarmate de middag omsloeg naar de avond, werd het ook een stuk drukker bij de hardstyle stage. De ruimte werd beperkt en tijdens de set van Sub Zero Project was ook dit publiek dubbel zo groot geworden. Niemand wilde namelijk dit uurtje missen en het hele publiek ging los op de harde muziek. Met als volgende knaller kwam meteen Rebellion hier achteraan en al zijn bekende nummers werden gedraaid. Bijna het hele publiek wist kickroll na kickroll nauwkeurig na te bootsen. ‘Normaal gesproken is hardstyle niet helemaal mijn ding, maar door de mensen en de sfeer werd je er heel goed in meegetrokken’, vertelde Suze, die pas voor de tweede keer in haar leven bij een hardstyle stage stond. ‘Goede muziek, leuke sfeer, top locatie’, waren haar woorden. Om kwart over negen was het tijd voor Warface.

Toch was dit ook het tijdstip voor vele mensen om richting de uitgang te lopen. Voor het merendeel was het nog een lange tocht naar huis en met de lange, vermoeiende rij die er in de middag was, wilden de meesten geen risico lopen. Ook daalde de temperatuur hevig en kwamen de truien en vesten weer tevoorschijn. De looproute terug naar de pendelbussen duurde gevoelsmatig langer dan de heenweg. Waarschijnlijk omdat de looppas was veranderd van een enthousiaste doorstap naar een slenterende snelheid. Ook de terugweg was goed geregeld door de organisatie. Er stonden veel werknemers die ervoor zorgden dat mensen een plekje in de bus kregen. De busreis terug was benauwd, want het was overvol met mensen. Desondanks was de dag zelf een ultieme ervaring voor alle leeftijden en alle soorten muzieksmaken. Voor dit festival betaal je gelukkig ook niet de hoofdprijs. Kleine tip voor volgend jaar: vertrek op tijd om drukte bij de bus te voorkomen of ga met de auto. Dan kan je optimaal genieten!

Geschreven door Eva Thijs

7 mei 2024

Volg ons op Instagram en Facebook voor meer festival nieuws.
Laat hieronder een reactie achter