Report: Into the Woods 2026

Afgelopen zaterdag 19 september mochten de dansschoentjes weer aan, want het was weer tijd voor Into the Woods. Natuurlijk waren wij van Festival Fans van de partij. Dit jaar was het dubbel feest voor de festivalorganisatie, want het festival bestond dit weekend 15 jaar. Een verjaardag vraagt natuurlijk om een feestje en daar hebben we dan ook volop gebruik van gemaakt. In dit report nemen wij je een dagje mee Into the Woods.

The Woods

Met wat Stelzjes achter de kiezen en een stoet aan goedgezinde festivalgangers lopen we richting het openluchttheater in Amersfoort. Wat ook dit jaar weer was omgetoverd tot een kunstmuseum. Lichtjes flikkeren tussen de bomen, gekleurde vlaggetjes hangen boven het publiek, discoballen glinsteren in de zon, een stoet aan kaboutermutsjes komt langs, de dino is zijn staart aan het schudden en de heks achter de bar maakt een heksendrankje voor ons. Nee, ik ben op dit moment niet aan het trippen. DIT is Into the Woods.

Beuken, Grooven en Booty schudden

Het bos telde dit jaar maar liefst tien stages. En wij zouden wij niet zijn, als we die niet allemaal even moeten uittesten. Dus: heksendrankje in de hand en bij iedere stage ‘even kijken’. Dat ‘even’ moet je overigens niet al te letterlijk nemen. Iedere stage heeft zijn eigen karakter, waardoor er voor iedereen wel een fijn plekje te vinden is. Uit het beukenbos kwamen harde techno beats en daar wordt, heel toepasselijk, flink gebeukt. Bij Into the groove is iedereen heerlijk aan het grooven op disco house muziek. En bij de Jägerplatz x Faya Faya schudt iedereen hun booty op de bootytrance.

Blijven plakken tussen de takken

Ook bij de Takkenstage zouden we “even gaan kijken”. Maar zoals dat gaat op een festival: je komt eigenlijk alleen even kijken… en voor je het weet ben je er een paar uur verder. Tjade achter de draaitafels, en het hele veld is gevuld met bouncende genieters. De sfeer zit er erg goed in en van vertrekken is voorlopig geen sprake. Hierna was het tijd voor Paige Tomlinson & Wolters, die het stokje overnamen. Om heel eerlijk te zijn hadden wij hier nooit eerder van gehoord, maar beide artiesten zijn gelijk op het favorietenlijstje geplaatst. Er werd hit na hit gedraaid. Blijkbaar hadden we dus toch precies op de goede plek besloten om te blijven plakken.

Sidequesten

Natuurlijk komen we voor de artiesten, maar ondertussen gebeuren er overal om ons heen dingen die de aandacht trekken. Zeg je Into the Woods, dan zeg je sidequests. Dit is misschien wel het leukste element van het hele festival. Een paar kleine sidequests op een rij: klimmen in één van de vele klimtoestellen voor volwassenen, heel hard lachen om je veel te lange benen in de lachspiegel hall, voor 0 munten een kus op je wang, schone wangetjes of een aai over je bol halen aan de bar, een bezoekje aan de sauna, en last but not least: dansen met kabouters of dino’s. Nogmaals, ik was niet aan het trippen, ik was gewoon op Into the Woods.

Nog één laatste rondje

Genoeg gesidequest, die dansschoenen hebben we niet voor niks aangetrokken. We doen nog één laatste rondje over het terrein. We beginnen bij Into The Groove, waar Job De Jong & Locky natuurlijk niet overgeslagen kunnen worden. De sfeer in het publiek zit er ontzettend goed in en dus blijven we natuurlijk weer nét iets langer hangen dan gepland. Daarna wandelen we door naar Jägerplatz voor Dj Blaize. Waar iedereen nog steeds net zo lekker staat te dansen als aan het begin van de dag. En als we dan toch bezig zijn, kunnen we het eigenlijk ook niet laten om nog één keer bij de Takkenstage te eindigen, waar Mischluft ervoor zorgde dat die dansschoenen écht even goed gebruikt werden.

En toen waren die dansschoenen toch echt toe aan hun laatste dansjes van de dag en eindigde de dag hoe een goede festivaldag hoort te eindigen: met vermoeide benen en nét iets te veel filmpjes in je camerarol.Tijd om weer out the woods te gaan. Het was weer bizar en wij kunnen niet wachten tot volgend jaar!

Geschreven door: Aukje Hagelaars
Foto’s door: Noah Schielen en Niels de Vries